Sınaq dövrü
Bəli, Tanrı Adəmlə Həvvanı cənnət bağında yerləşdirəndə onlarla məsləhətləşməmişdi. Amma bu o demək deyil ki, Adəmlə Həvvanın seçim etmək haqqı yox idi. Tanrı insanı yaradanda ona iradə vermişdi, yəni insanın seçim etmək qabiliyyəti var. Lakin, həyatımızın bəzi sahələrinə baxanda, məsələn məhəbbət sahəsinə, biz görürük ki, orada seçim etmək mənasızdır, seçdiyini başqa şeylə müqayisə edə bilmirsənsə. Buna görə də, Tanrı insanın qarşısına iki ağac qoyub, ona çox sadə bir seçim imkanı yaratdı.
Rəbb Allah... bağın ortasında həyat ağacını və xeyirlə şəri bilmə ağacını bitirdi. Yaradılış 2:9
Burada ilk qeyd olunan ağac həyat ağacıdır. İnsan bu ağacdan yediyi zaman əbədi yaşayacaqdı. Burada heç bir problem yoxdur. İkinci ağac isə xəbərdarlıq nişanı idi. Bu, xeyirlə şəri bilmə ağacı idi. Adəmlə Həvva xeyirin nə olduğunu bilirdilər, amma şər – bu, başqa məsələ idi. Hər ikisi kamil varlıq olaraq yaradılmış və bütün pislik və səhv işlər barədə bixəbər idilər. Onların həyat təcrübəsi yalnız Allahın yaxşılığı çərçivəsinə sığırdı. Müqəddəs Kitab deyir ki, Adəmlə Həvva bu ağacın meyvəsindən yediyi halda xeyirlə yanaşı şərin də nə olduğunu dadmış olacaqlar.
Rəbb Allah insana əmr edib dedi: “Bağdakı bütün ağacların bəhrəsindən istəyəndə yeyə bilərsən. Ancaq xeyirlə şəri bilmə ağacının meyvəsindən yemə, çünki ondan yeyən gün hökmən öləcəksən”. Yaradılış 2:16-17
Bir qədər əvvəl biz gördük ki, Tanrının qoyduğu fiziki qanunlara (misal üçün, cazibə qanunu) etinasız yanaşsaq xoşagəlməz nəticələrlə üzləşəcəyik. Qanunu poz cəzanı döz prinsipi Tanrının bütün qanun və əmrlərinə tətbiq olunur. Bəhs etdiyimiz parçada Tanrı insana çox sadə bir qayda vermişdi. “Bax bu ağacın meyvəsindən yemə.” Həmin əmrin pozulması nəticəsində insan, nə az nə də çox, sadəcə öləcəkdi. Ölüm barədə biz bir qədər sonra təfərrüatı ilə danışacağıq.
İnsanı robotdan fərqləndirən elə bu ağac idi. Yəni, insanın “yeyim ya yeməyim, itaət edim ya etməyim” seçimi var idi. Adəm və Havvaya bu seçim verildiyinə görə biz onların insanabənzər robotlar aləminə aid olmadığını başa düşürük, çünki robotlar yalnız onlara deyiləni etməyə proqramlaşdırılmış maşınlardır. “Mən sənin sözünə qulaq asacağam” deməyə proqramlaşdırılmış şəxslə öz azad iradəsinə əsasən sözə qulaq asmağı seçən şəxs arasında böyük bir fərq var. Tabe olmaq sözünə məna və dərinlik gətirəndə elə məhz bizim seçmək qabiliyyətinə malik olmağımızdır. Seçim olanda qarşılıqlı münasibətlər də əsl münasibətlər olur.
İlk insanlar qarşısında qoyulan bu məhdudiyyət heç də onları böyük ehtiyac içinə salmamışdı. Vəziyyət bəzi rəssamların təsvir etdiyi kimi acınacaqlı deyildi – sanki, Adəmlə Həvva iki böyük ağacın altında oturub başqa seçimləri qalmadığına görə iki meyvədən birinə əl atırlar. Yox, orada meyvə bol idi.
Rəbb Allah torpaqda gözəl görünüşlü və yemək üçün şirin meyvəli cürbəcür ağaclar yetirdi. Yaradılış 2:9
Onun izzəti üçün yaradılmış
Tanrı Adəm və Həvvaya seçim imkanı verməmişdi ki, onlar öz Xaliqindən qaçıb başlarına çarə qılsınlar. Əksinə, insan Allahın calalını əks etdirmək, Ona ehtiram göstərmək üçün yaradılmışdı.
Ey bizim Rəbbimiz və allahımız! Sən izzət, şərəf və qüdrət almağa layiqsən. Çünki hər şeyi Sən yaratdın, hər şey Sənin iradənlə var olub yarandı! Vəhy 4:11
Oğul öz atasının sözünə qulaq asıb itaət etməklə ona ehtiram göstərmiş olur. İnsanla Tanrı arasında da belədir. Tanrı insanı yaradanda ona iradə vermişdi ki, itaətkar seçimləri ilə insan Rəbbini şərəfləndirsin. Doğrudan da, kainatın Xaliqi olaraq, Allah insanın Ona verəcək bütün şərəfə layiqdir. Bu cür ehtiram insana heyrətamiz fayda gətirər. Müqəddəs Kitab deyir ki, insan Tanrının planına uyğun yaşayanda bəxtəvər olur, həyatından məmnun qalır və mənalı ömür sürür. Bunların hamısı Adəmlə Həvvanın qarşısında idi.
Allah onlara xeyir-dua verərək dedi: “Törəyib çoxalın və yer üzünü bürüyüb ona sahib olun: dənizdəki heyvanlar, göydəki quşlar, yerdə sürünən bütün canlılar üzərində hökmranlıq edin”. Yaradılış 1:28
İnsan – Tanrının dostu
Allah-Taala Adəmlə Həvvanın firavan yaşamaqlarını istəyirdi. O, əlindən gələni etmişdi ki, onların heç bir ehtiyacı olmasın.
Allah dedi: “Budur, yer üzündə toxum verən bütün ot-ələfi və meyvələrində toxumu olan bütün ağacların bəhərini sizə verirəm ki, qidalanasınız. Yerdəki heyvanların, göydəki quşların və yerdə sürünən canlıların hamısına – nəfəsi olan bütün canlılara isə yem olmaq bütün yaşıl otları verirəm.” Belə də oldu. Yaradılış 1:29-30
Bibliya deyir ki, Tanrı günün sərinliyində bağa gəlib insanla gəzərdi. Adəmlə Həvvanın heç bir şər əməli və ya qüsuru olmadığına görə onlar Tanrı ilə gəzə bilirdilər. Onların kamil durumu Tanrıya qoşulmaq imkanı verirdi. Kamil Tanrının hüzurunda yalnız kamil insanlar yaşaya bilər.
Cənnət bağında kainatı Yaradanla gəzmək - bu, necə də ecazkardır! Yəqin ki, birlikdə gəzərkən Tanrı insana yaratdıqları barədə təfərrüatı ilə başa salırdı, bitki aləminin rəngarəngliyinə dair biliyini aşılayır, ağacların başında özlərinə yer düzəltmiş quşları yanına çağırır, gizlində yaşayan meşə heyvanlarını insana təqdim edirdi – bir sözlə insanın nəzərindən kənar qalanları onun qarşısına çıxarırdı. Şübhəsiz ki, Tanrı insana hər şeyi öz dəqiq axınında saxlayan qanunları da izah edirdi. Necə də gözəl tədris olmalıydı bu! Bəs Müəllimin Özü?! Bağın qeydinə qalmaq yollarını bu Müəllimdən yaxşı heç kim öyrədə bilməzdi. Dünya insanların yaşadığı ən mükəmməl yer idi.
Ancaq Allah bir növ əsəbi, tez qıcıqlanan müəllim deyildi. O, uzaqda durub özünü super professor kimi aparmırdı. Xaliq Adəmlə Həvvanın ən yaxın dostu idi. Həyatda ən mükəmməl ailə münasibətlərini axtaran, bunu, valideynlər övladına sevgi dolu nəvaziş göstərdiyi, övlad da cavabında məhəbbətdən irəli gələn itaətlə valideynlərinə ehtiram etdiyi evdə tapa bilər. Adəm və Həvvanın Tanrı ilə münasibətləri də belə münasibətlər idi. Tanrı onları sevir və qeydinə qalırdı, onlar da Rəbbə sevərək itaət edir, ehtiram göstərirdilər. Allah yaratdıqlarının bu cür olmasını istəyirdi.
Yaradılış başa çatır
Allah gördü ki, yaratdığı hər şey çox yaxşıdır. Axşam oldu, səhər açıldı; bu altıncı gün idi. Yaradılış 1:31
Hansı isə bir layihəyə başlayanda biz ona böyük həvəslə baş qoşur, maraq göstəririk, sonra isə iş yarımçıq qalır və çalışırıq onu ört-basdır edib gözümüzdən uzaq tutaq. Lakin Tanrı ilə belə deyil, O, başladığını həmişə başa çatdırır. Biz cızdığımız planı dəyişə bilərik, Allahın xarakteri isə dəyişməz olaraq qalır.
Lakin Rəbbin məsləhəti əbədi olar, ürəyinin məqsədi nəsillər ötsə də, qalar. Məzmur 33:11
Tanrı yaratdıqlarını başa çatdırdı. Bibliya deyir ki, yeddinci gün Tanrı istirahət etdi. Lakin ona görə yox ki, Tanrı gördüklərindən yorulmuşdu, amma yaratdıqlarını başa çatdırdığına görə. Bütün xilqətə nəzər yetirib yaratdıqlarından həzz almaq vaxtı gəlmişdi!
Bəs Təkamül nəzəriyyəsi?
Müqəddəs Kitab təkamül nəzəriyyəsini dəstəkləmir. Yaradılış-Təkamül müzakirəsi dinlə elm arasında çoxsaylı mübahisələrin yaranmasına səbəb olub. Bu kitabdakı söhbətimiz həmin məsələ ətrafında deyil. Lakin o məsələ barədə də düşünmək üçün bir-iki kəlmə deyək.
Əvvəla qeyd edək ki, Təkamül nəzəriyyəsini elm, Yaradılışı isə din adlandırmaq düzgün olmazdı. 1859-cu ildə Çarlz Darvin öz nəzəriyyəsini ilk dəfə dərc edəndən bəri klassik Darvinizm əsasən Neo-Darvinizm və Qeyri-müntəzəm Müvazinət Nəzəriyyəsi ilə əvəz olunub. Adı çəkilən nəzəriyyələr bir-birindən olduqca fərqlənir. Məsələni yaxşıca araşdırmış insanların əksəriyyəti Təkamül nəzəriyyəsinin əsl elm olmadığını və daha çox dini amillərə söykəndiyini iddia edirlər. Belə bir dinə əsasən Allahın mövcud olmadığına, yalnız saysız qədər zaman və şansın olduğuna inanmaq lazımdır. Bu insanlar, eləcə də, təkamül nəzəriyyəsinin ibtidai (əsas) fizika qanunlarını pozduğunu qeyd edirlər.
Digər tərəfdən Yaradılışı tamamilə din kateqoriyasına aid etmək də düzgün olmazdı. Alimlərin böyük sayı belə bir nəticəyə gəlib ki, bu qədər mürəkkəb kainatın mövcud olması yalnız onu yaradanın (Tanrı kimi) ya da yaradanların iştirakı ilə mümkün ola bilərdi. Təkcə elm nöqteyi nəzərindən çıxış edərək, onlar deyir ki, yaşadığımız dünya, onun hətta ən xırda amilləri inanılmaz dərəcədə mürəkkəbdir. Bu insanların sözlərindən bəlli olur ki, kainatın mürəkkəbliyi və nizamı ancaq kənardan düzülüb-qoşula bilərdi və burada təsadüfi şansdan söhbət də gedə bilməz. Həmin alimlərin bəziləri Bibliyaya inanmasa da, çoxu Bibliyanı layiqincə dəyərləndirir. Bu alimlər özlərini Yaradılışı dəstəkləyən alimlər qrupu adlandırır.
İyirminci əsrin altmışıncı illərində həmin mövzunu işıqlandıran çoxlu sayda yazılı materiallar dərc olunmuşu (Əlavələr bölməsinə bax). Materialın böyük qismi sadə insanın da ağlına batar. Bu məsələyə dair mövqeyinizi təyin etmədən qabaq məsləhət görərdim ki, özünüz də bu mövzu barədə kitablar oxuyub tədqiqatınızı aparasınız.
Bəzi insanlar dinozavrlar məsələsində Yaradılışın reallığına şübhə ilə yanaşır. Müqəddəs Kitaba əsasən, heç bir səbəb yoxdur ki, bu heyvanların digər heyvanlarla yanaşı Allah tərəfindən yaradılmış olduğuna inanmayaq. Dinozavrların yaşadığı zamana gəldikdə isə, onların insan yaşadığı dövrdə yaşadığına inanmaq üçün əsas var.
Digər məsələ yer üzünün yaşı ilə bağlıdır. Yer üzünün yaşı olduqca çox olsa da Bibliya bizə onun “real” yaşı barədə xəbər vermir. Doğrudur, alimlər böyük sayda və çeşiddə saat modelləri kəşf ediblər ki, onlarla kainatın yaşını müəyyən edə bilsinlər – burada astronomiya, günəş, yerlə bağlı olan və bioloji saatların adı çəkə bilərik. Bütün bu saatlar məntiqli hesablamalar aparmaq iqtidarında olsalar da, hesablanmış əsrlərə gəlincə alimlər çaş-baş qalıblar. Saat modelindən asılı olaraq əsrlərin yaşı bir neçə min ildən başlayaraq milyardlarla ilə qədər dəyişir. Darvin öz nəzəriyyəsində bioloji təkamülün yaşına 400 milyon il vermişdi. Bugünkü qiymətləndirmələrə əsasən rəqəm 4.6 milyard ildən başlayaraq dəyişir. Görəsən kimin saatı düz işləyir?
Bu məsələdə Müqəddəs Kitabı dəstəkləyən və ağlabatan cavab mövcuddurmu? Bibliyanı yaxından araşdırsaq görəcəyik ki, Tanrı yer üzünü yaradanda onu yetkin yaratmışdı. Yəni, Adəm yaradıldığı gün artıq hündür ağacların arasında gəzir, nəhəng heyvanlardan valeh olur və gecə vaxtı diqqətlə göydəki ulduzları seyr edirdi. Yəqin ki, Adəm ürəyində belə düşünürdü: “Aman Tanrım! Görəsən, bu gözəl yer nə vaxtdandır ki, buradadır!” Lakin, ola bilsin ki, Tanrı ona artıq bu barədə də demişdi – yəni, yer üzünün vur-tut altı günü var və O, bütün kainatı tam inkişaf etmiş şəkildə yaradıb. Alimlər geriyə nəzər yetirib, müşahidə etdiklərinə əsasən keçmişin necə olduğunu müəyyən etməyə çalışırlar. Müqəddəs Kitab isə yer üzünün başlanğıcı barədə həmin vaxtı öz gözü ilə görüb şəhadət edən Allahın sözünə arxalanaraq qeyd edir.
Beləliklə, Tanrı deyəndə ki, O, kainatı yaratdı, bu yalnız Onun dediyi söz idi yoxsa sözün arxasında əməli də dururdu? Biz kimə inanaq? Kimin sözünə etibar edək?
Əsrlər bundan qabaq, bir padşah dünyada tutduğu yeri barədə düşünüb belə sözlər demişdi:
Əllərinin işi olan göyləri, Öz yerinə düzdüyün ay və ulduzları gördükdə deyirəm: “İnsan kimdir ki, onun haqqında düşünürsən? Bəşər oğlu kimdir ki, onun qayğısını çəkirsən?” Onun Allahdan bir az aşağı yaratdın, izzət və əzəmət tacını onun başına qoydun, əllərinin işləri üzərində onu hökmdar etdin. Hər şeyi onun ayağının altına qoydun: bütün sürü və naxırları, çöldə yaşayan heyvanları, göydəki quşları, dənizdəki balıqları, dəryalarda üzənlərin hamısını. Ey Xudavəndimiz Rəbb, ismin bütün yer üzündə nə qədər əzəmətlidir! Məzmur 8:3-9
понедельник, мая 09, 2011
воскресенье, мая 08, 2011
Слово Пастора - 8 мая, 2011 - утро
2 Кор.4:6 потому что Бог, повелевший из тьмы воссиять свету, озарил наши сердца, дабы просветить [нас] познанием славы Божией в лице Иисуса Христа. 7 Но сокровище сие мы носим в глиняных сосудах, чтобы преизбыточная сила была [приписываема] Богу, а не нам.
2 Кор. 3:5 не потому, чтобы мы сами способны были помыслить что от себя, как бы от себя, но способность наша от Бога.
4 Цар. 4:1-7 Одна из жен сынов пророческих с воплем говорила Елисею: раб твой, мой муж, умер; а ты знаешь, что раб твой боялся Господа; теперь пришел заимодавец взять обоих детей моих в рабы себе. И сказал ей Елисей: что мне сделать тебе? скажи мне, что есть у тебя в доме? Она сказала: нет у рабы твоей ничего в доме, кроме сосуда с елеем. И сказал он: пойди, попроси себе сосудов на стороне, у всех соседей твоих, сосудов порожних; набери немало, и пойди, запри дверь за собою и за сыновьями твоими, и наливай во все эти сосуды; полные отставляй. И пошла от него и заперла дверь за собой и за сыновьями своими. Они подавали ей, а она наливала. Когда наполнены были сосуды, она сказала сыну своему: подай мне еще сосуд. Он сказал ей: нет более сосудов. И остановилось масло. И пришла она, и пересказала человеку Божию. Он сказал: пойди, продай масло и заплати долги твои; а что останется, тем будешь жить с сыновьями твоими.
«Что мне сделать тебе?» - спросил Елисей у вдовы. Чтобы ответить на этот вопрос, в сердце верующего должно быть ясное определение, что ему сказать. Что бы вы на самом деле хотели, чтобы Бог сделал для вас? Нужно иметь определение. «Что ты хочешь? Хочешь мир? – Тогда Я дам тебе мир. Хочешь радости? – Я дам тебе силу. Я дал тебе вечную жизнь, простил твои грехи, обещал, что Я не покину и не оставлю тебя. Я буду твоим миром, твоей любовью, твоей силой».
Второй вопрос Елисея: «Что есть у тебя в доме?» «Что у тебя есть, чтобы Я мог использовать?» - спрашивает Бог. Дай это Мне, чтобы я мог использовать это для твоей пользы. Если есть хотя бы один сосуд с елеем, тогда все в порядке. Хорошо, что этот сосуд есть, и он доступен. Иногда мы даже и не понимаем, что у нас есть, и не думаем, что это важно. Но, для Господа важно, чтобы эта вещь была доступной, и Он использует это для нашей пользы.
2 Кор. 4:3 – пойди, попроси себе сосудов на стороне, у всех соседей твоих, сосудов порожних; набери немало... Теперь Бог дает определение, что делать и как.
Сосуды – это мы, и Бог хочет, чтобы елей изливался, и сосуды наполнялись. Елей представляет Святого Духа. Бог наполнил нашу чашу, чтобы, когда мы слышим Слово, когда ходим пред Его очами, когда служим, чтобы во всем этом мы имели помазание от Святого Духа, чтобы наше служение для Господа было прекрасным ароматом. Библия говорит, что мы должники (Рим. 1). Мы должны этому миру, нам нужно донести до него Благую весть. Люди голодны по любви, по прощению, их сосуды пусты, потому что больны, потому что печальны. Но Бог учит, что в этой пустоте есть искуплении Божье. «Пойди и набери пустые сосуды, чтобы их было много... Затем пойди и запри дверь, и наполни те сосуды елеем». Закрытая дверь говорит о том, что у нас есть личные взаимоотношения с Богом, и нет никакого препятствия им. У нас есть елей, и он должен наполнить сосуды, поэтому мы идем на евангелизацию, говорим о миссиях, поэтому у нас есть церковь. Мы наполнены, чтобы нам нести эту весть, чтобы Бог наполнял те сосуды, чтобы и они приняли то, что приняли мы. Сосуды закончились, но елей не истощился. «Никто не может истощить Мое обеспечение для вас, это вечное обеспечение, оно не зависит от ваших дел (Фил. 4:19). Слушайте, чтобы у вас было определение, Я дам вам его. Это не по делам, а из-за вашего послушания Мне». И елей течет и течет. Благодать Божья неистощима. Просто принимайте, пусть это через вас течет к другим, потому что это елей искупления, елей свободы, елей исцеления, это сила Святого Духа. Мы не можем дать то, чего в нас нет, того, что не приняли, поэтому Бог говорит: «Прими». Мы приняли и готовы поделиться: пусть елей льется, чтобы новые сосуды спасались, исцелялись, наполнялись.
2 Кор. 3:5 не потому, чтобы мы сами способны были помыслить что от себя, как бы от себя, но способность наша от Бога.
4 Цар. 4:1-7 Одна из жен сынов пророческих с воплем говорила Елисею: раб твой, мой муж, умер; а ты знаешь, что раб твой боялся Господа; теперь пришел заимодавец взять обоих детей моих в рабы себе. И сказал ей Елисей: что мне сделать тебе? скажи мне, что есть у тебя в доме? Она сказала: нет у рабы твоей ничего в доме, кроме сосуда с елеем. И сказал он: пойди, попроси себе сосудов на стороне, у всех соседей твоих, сосудов порожних; набери немало, и пойди, запри дверь за собою и за сыновьями твоими, и наливай во все эти сосуды; полные отставляй. И пошла от него и заперла дверь за собой и за сыновьями своими. Они подавали ей, а она наливала. Когда наполнены были сосуды, она сказала сыну своему: подай мне еще сосуд. Он сказал ей: нет более сосудов. И остановилось масло. И пришла она, и пересказала человеку Божию. Он сказал: пойди, продай масло и заплати долги твои; а что останется, тем будешь жить с сыновьями твоими.
«Что мне сделать тебе?» - спросил Елисей у вдовы. Чтобы ответить на этот вопрос, в сердце верующего должно быть ясное определение, что ему сказать. Что бы вы на самом деле хотели, чтобы Бог сделал для вас? Нужно иметь определение. «Что ты хочешь? Хочешь мир? – Тогда Я дам тебе мир. Хочешь радости? – Я дам тебе силу. Я дал тебе вечную жизнь, простил твои грехи, обещал, что Я не покину и не оставлю тебя. Я буду твоим миром, твоей любовью, твоей силой».
Второй вопрос Елисея: «Что есть у тебя в доме?» «Что у тебя есть, чтобы Я мог использовать?» - спрашивает Бог. Дай это Мне, чтобы я мог использовать это для твоей пользы. Если есть хотя бы один сосуд с елеем, тогда все в порядке. Хорошо, что этот сосуд есть, и он доступен. Иногда мы даже и не понимаем, что у нас есть, и не думаем, что это важно. Но, для Господа важно, чтобы эта вещь была доступной, и Он использует это для нашей пользы.
2 Кор. 4:3 – пойди, попроси себе сосудов на стороне, у всех соседей твоих, сосудов порожних; набери немало... Теперь Бог дает определение, что делать и как.
Сосуды – это мы, и Бог хочет, чтобы елей изливался, и сосуды наполнялись. Елей представляет Святого Духа. Бог наполнил нашу чашу, чтобы, когда мы слышим Слово, когда ходим пред Его очами, когда служим, чтобы во всем этом мы имели помазание от Святого Духа, чтобы наше служение для Господа было прекрасным ароматом. Библия говорит, что мы должники (Рим. 1). Мы должны этому миру, нам нужно донести до него Благую весть. Люди голодны по любви, по прощению, их сосуды пусты, потому что больны, потому что печальны. Но Бог учит, что в этой пустоте есть искуплении Божье. «Пойди и набери пустые сосуды, чтобы их было много... Затем пойди и запри дверь, и наполни те сосуды елеем». Закрытая дверь говорит о том, что у нас есть личные взаимоотношения с Богом, и нет никакого препятствия им. У нас есть елей, и он должен наполнить сосуды, поэтому мы идем на евангелизацию, говорим о миссиях, поэтому у нас есть церковь. Мы наполнены, чтобы нам нести эту весть, чтобы Бог наполнял те сосуды, чтобы и они приняли то, что приняли мы. Сосуды закончились, но елей не истощился. «Никто не может истощить Мое обеспечение для вас, это вечное обеспечение, оно не зависит от ваших дел (Фил. 4:19). Слушайте, чтобы у вас было определение, Я дам вам его. Это не по делам, а из-за вашего послушания Мне». И елей течет и течет. Благодать Божья неистощима. Просто принимайте, пусть это через вас течет к другим, потому что это елей искупления, елей свободы, елей исцеления, это сила Святого Духа. Мы не можем дать то, чего в нас нет, того, что не приняли, поэтому Бог говорит: «Прими». Мы приняли и готовы поделиться: пусть елей льется, чтобы новые сосуды спасались, исцелялись, наполнялись.
суббота, мая 07, 2011
Слово Пастора - 4 мая, 2011
Лук. 14:16 Он же сказал ему: один человек сделал большой ужин и звал многих, 17 и когда наступило время ужина, послал раба своего сказать званым: идите, ибо уже все готово. 18 И начали все, как бы сговорившись, извиняться. Первый сказал ему: я купил землю и мне нужно пойти посмотреть ее; прошу тебя, извини меня. 19 Другой сказал: я купил пять пар волов и иду испытать их; прошу тебя, извини меня. 20 Третий сказал: я женился и потому не могу придти.
1 Кор. 10:31 Итак, едите ли, пьете ли, или иное что делаете, все делайте в славу Божию.
Пс. 15:11 Ты укажешь мне путь жизни: полнота радостей пред лицем Твоим, блаженство в деснице Твоей вовек.
Бог приглашает людей: «Придите, уже все готово». Мы даже не просили у Бога ничего, не знали Его, были заняты своими делами, но Он зовет и собирает нас, говоря: «Все уже готово». Эти трое в Лук. 14 были заняты своими нуждами. А что сегодня моя жизнь? Нужда или слава Божья. Господь призвал нас на эту землю, чтобы мы прославляли Его. Многие люди делают все, чтобы удовлетворить свои нужды. Когда мы встречаемся с Господом, Он заботится о наших нуждах. Он покажет нам путь жизни (Пс. 15). Бог говорит: «Я знаю, что у тебя есть нужды, но я хотел бы, чтобы ты делал все не из-за нужды, а ради моей славы».
Если мы хотим быть верующими, наполненными духом, тогда конечно мы хотим делать все, делать для славы Божьей. Верующий не может служить другому, если он живет не ради славы Божьей, а ради своих нужд. Если то, что мы делаем, мы делаем для славы Божьей, тогда Он позаботится обо всех наших нуждах Фил. (4:19). И еще, Он даст нам больше, чем мы ожидаем (Еф. 3:20). И, третье, Божьей благодати будет достаточно для меня (2 Кор. 12:9). Эти три обетования исполнятся в моей жизни, если мой мотив – прославлять Бога.
У Иисуса Христа есть план, чтобы у Его народа не было никаких других нужд, кроме нужды отдыха в Его присутствии. Поэтому мы заботимся, чтобы наша душа питалась Словом Божьим, радостью Божьей, милостью Божьей. Иисус Христос лелеет нас и дает нам процветание, чтобы мы увидели полноту этой радости. «В этой жизни у вас есть только одна нужда – Господь, Его завершенная работа. Отдыхайте в Моем присутствии, чтобы, когда вы что-то делали, делали это для Моей славы», - говорит Господь. Мы прославляем Бога, потому что знаем, что Он заботится о нас.
Пс. 16:15 А я в правде буду взирать на лице Твое; пробудившись, буду насыщаться образом Твоим.
У меня не будет нужды, я буду насыщен. Если я занят прославлением Бога, тогда я не буду думать о своих нуждах, нужд у меня даже не будет. Господь во мне сотворяет новые нужды, те нужды, которые Он сам удовлетворяет, нужды завершенной работы. Наши нужды не должны корениться в Адаме: Адам умер, а у мертвого нет нужд. Иисус пришел, чтобы привести нас в присутствие Отца. Крест позаботился о наших нуждах, и теперь наша нужда – признать, что мы находимся в деснице Божьей, где есть покой, есть отдых в вере с Иисусом Христом. Иисус Христос пришел, чтобы мы имели обильную жизнь, которая течет от Его престола. «Отдыхайте в деснице Моей, Я искупил вас, и Я буду использовать вас, - говорит Христос. – Вы будете кротким любящим слугой и будете этим наслаждаться. Будете наслаждаться любовью, радостью. Все для вас уже готово, вы свободны, Моя истина освободила вас. Только Я ваша нужда, остальные нужды Я удовлетворю Собою».
1 Кор. 10:31 Итак, едите ли, пьете ли, или иное что делаете, все делайте в славу Божию.
Пс. 15:11 Ты укажешь мне путь жизни: полнота радостей пред лицем Твоим, блаженство в деснице Твоей вовек.
Бог приглашает людей: «Придите, уже все готово». Мы даже не просили у Бога ничего, не знали Его, были заняты своими делами, но Он зовет и собирает нас, говоря: «Все уже готово». Эти трое в Лук. 14 были заняты своими нуждами. А что сегодня моя жизнь? Нужда или слава Божья. Господь призвал нас на эту землю, чтобы мы прославляли Его. Многие люди делают все, чтобы удовлетворить свои нужды. Когда мы встречаемся с Господом, Он заботится о наших нуждах. Он покажет нам путь жизни (Пс. 15). Бог говорит: «Я знаю, что у тебя есть нужды, но я хотел бы, чтобы ты делал все не из-за нужды, а ради моей славы».
Если мы хотим быть верующими, наполненными духом, тогда конечно мы хотим делать все, делать для славы Божьей. Верующий не может служить другому, если он живет не ради славы Божьей, а ради своих нужд. Если то, что мы делаем, мы делаем для славы Божьей, тогда Он позаботится обо всех наших нуждах Фил. (4:19). И еще, Он даст нам больше, чем мы ожидаем (Еф. 3:20). И, третье, Божьей благодати будет достаточно для меня (2 Кор. 12:9). Эти три обетования исполнятся в моей жизни, если мой мотив – прославлять Бога.
У Иисуса Христа есть план, чтобы у Его народа не было никаких других нужд, кроме нужды отдыха в Его присутствии. Поэтому мы заботимся, чтобы наша душа питалась Словом Божьим, радостью Божьей, милостью Божьей. Иисус Христос лелеет нас и дает нам процветание, чтобы мы увидели полноту этой радости. «В этой жизни у вас есть только одна нужда – Господь, Его завершенная работа. Отдыхайте в Моем присутствии, чтобы, когда вы что-то делали, делали это для Моей славы», - говорит Господь. Мы прославляем Бога, потому что знаем, что Он заботится о нас.
Пс. 16:15 А я в правде буду взирать на лице Твое; пробудившись, буду насыщаться образом Твоим.
У меня не будет нужды, я буду насыщен. Если я занят прославлением Бога, тогда я не буду думать о своих нуждах, нужд у меня даже не будет. Господь во мне сотворяет новые нужды, те нужды, которые Он сам удовлетворяет, нужды завершенной работы. Наши нужды не должны корениться в Адаме: Адам умер, а у мертвого нет нужд. Иисус пришел, чтобы привести нас в присутствие Отца. Крест позаботился о наших нуждах, и теперь наша нужда – признать, что мы находимся в деснице Божьей, где есть покой, есть отдых в вере с Иисусом Христом. Иисус Христос пришел, чтобы мы имели обильную жизнь, которая течет от Его престола. «Отдыхайте в деснице Моей, Я искупил вас, и Я буду использовать вас, - говорит Христос. – Вы будете кротким любящим слугой и будете этим наслаждаться. Будете наслаждаться любовью, радостью. Все для вас уже готово, вы свободны, Моя истина освободила вас. Только Я ваша нужда, остальные нужды Я удовлетворю Собою».
среда, мая 04, 2011
The Stranger on the Road to Emmaus - 023
Mükəmməl, saf, müqəddəs
Kainat yaradıldıqca Müqəddəs kitab dönə-dönə deyir ki,...
Allah gördü ki, bu, yaxşıdır. Yaradılış 1:25
Bu kiçik ifadənin də öz dərin mənası var. Tanrı yaradanda, O doğrudan da hər şeyi yaxşı düzəltmişdi.
Allahın yolu kamildir, Rəbbin kəlamı safdır. Məzmur 18:30
Biz özümüz saf bir şey düzəldə bilmərik. Düzəltdiyimiz və ya hasil etdiyimiz yetərincə məqbul ola bilər, amma yenə də bunun öz nöqsanları olacaq. Allah isə yaradanda, O hər şeyi qüsursuz etmişdi.
Bibliya deyir ki, Tanrı Özü kamildir – ləkəsizdir. Həmin kamilliyin amillərini təsvir etmək üçün biz müqəddəs və saleh sözlərindən istifadə edirik.
Ordular Rəbbi müqəddəsdir, müqəddəsdir, müqəddəsdir! Yeşaya 6:3
Əməllərində ehtişamı, əzəməti görünür, salehliyi əbədi qalır. Məzmur 111:3
...Müqəddəs Allah salehliyi ilə Müqəddəsliyini göstərəcək. Yeşaya 5:16
Bibliyanı araşdırdıqca biz bu sözlərə daha dərin nəzər hələ salacağıq. Lakin indi isə, sadəcə yadımızda saxlayaq ki, Rəbbin kamil təbiətinə aid amilləri təsvir etmək üçün müqəddəs və saleh sözlərindən istifadə olunur.
Tanrının ali müqəddəsliyini şişirtmək mümkün deyil. Bütün hekayəmiz boyunca həmin amil diqqət mərkəzində olmalıdır. Onu nəzərdən qaçırmaq olmaz, çünki o parça olmada şəklimiz alınmaz – “puzzle” oyununda olduğu kimi. Kitabı oxuduqca bunu yadda saxlayın.
Kamillik Allahın xarakterində təməllərdən biridir. Allah kamil olduğu üçün yalnız O yaratdıqlarını kamil yarada bilərdi. Yaradılış dəyişildi, biz bunu bir qədər sonra görəcəyik, lakin başlanğıcda hər şey mükəmməl idi! Tanrı dedi ki, bu, yaxşıdır. Kamil idi.
Tanrı qeydinə qalandır
Tanrı bütün bitki və heyvan aləmində olanları ağ-qara da yarada bilərdi. Amma bunun əvəzinə O hər şeyə o qədər rəng və çalar verdi ki, adam heyrətə gəlir. Tanrı təkcə rəng icad etmədi, bu rəngi görmək üçün O, göz də yaratdı.
Allah-tala külli miqdarda dadlı yemək çeşidləri üçün də yer ayırmışdı. O elə edə bilərdi ki, bütün yeməklər balqabaq dadını versin! Bəlkə bəzilərini balqabaq qane edər, amma balqabaqdan xoşu gəlməyənləri də yəqin ki, hamımız tanıyırıq. Rəbb böyük çeşiddə ədviyyat yaratmaqla yanaşı sayı-hesabı olmayan yemək növlərində onların ətrini dadmaq üçün də bizə şərait yaratdı.
Allah gül-çiçəklərə xoş rayihə, təravətli ətir verməklə yanaşı onları iyləmək və fərqləndirmək üçün burun da bizə verdi. Hər şey iylənmiş yumurta qoxusunu verə bilərdi, amma Tanrının yaratdığı fərqli idi.
Tanrı bitki aləmini yaradanda bir neçə bitki növü ilə də kifayətlənə bilərdi. Belə baxsaq, doğurdanda, insanın ehtiyacını bununla ödəmək olardı. Amma Rəbbimiz həqiqətən də qeydimizə qalan Tanrıdır. Müqəddəs Kitab deyir ki, Tanrı ...
...zövq almağımız üçün bizə hər şeyi bol-bol verəndir. 1 Timoteyə 6:17
Təbiətdə bu qədər çeşid yaratmaq üçün Allahın hədsiz qüdrəti və qabiliyyəti vardır, amma bununla yanaşı Onun bu qüdrətində nəvaziş də var idi. O Özünü tanıdanda yaşadığımız dünyada qayğımıza qalan yaxşı Allah kimi tanıdır.
Tanrı Öz yaratdıqları ilə hələ də bəşəriyyəti heyrətə gətirir. Əsrlər boyunca, insan nəzərindən çox şey hələ də gizli qalıb, çünki biz baxıb, çox şeyi anlaya bilmirik. Amma, elektron mikroskoplar, nəhəng teleskoplar və digər texnologiyanı inkişaf etdirdikcə biz həmin o gizli qalan sahələrin bəzilərinə nəzər yetirə bilirik. Qarşımızda açılan yeniliklər isə, bizim üçün heç də darıxdırıcı görsənmir. Əksinə, yeni şeyləri aşkar etdikcə biz daha da valeh oluruq və heyrətləndikcə biz daha çox başa düşürük ki, öyrənəcək hələ çox şey var. Bunların hamısını isə əzəldən bəri Kül-İxtiyar Allahımız yaradıb.
Rəbb əzəmətlidir, bol həmdə layiqdir, Onun əzəməti insan ağlına sığmaz. Məzmur 145:3
Kainatın yaradılışı tamamlanmaq üzrə, Tanrı, altıncı gündə günəş batana qədər daha bir addım atacaqdı. Tanrı, kişi və qadını yaradacaqdı.
3 Kişi və Qadın
Göyləri yaradan Rəbb bircə olan Allahdır! O, dünyanı yaratdı, ona quruluş verdi, Rəbb dünyanı qarmaqarışıq yaratmadı, onu yaşamaq qurdu. O deyir: “Mən Rəbbəm, başqası yoxdur!” Yeşaya 45:18
Altıncı gün (davamı)
Altıncı gün heyvanların yaradılışı ilə başlamışdı. Bax burada hekayəmiz tamamilə yeni istiqamət alır. Bu ana qədər, Tanrı dünyanı məskunlaşma yeri olaraq hazırlayırdı. Yaradılış səhnəsini seyr edən mələklər yəqin ki, fikrə getmişdilər: “Görəsən, bu tamaşanın finalına Tanrı nə hazırlayıb? Bəlkə Tanrı dünyanı elə mələklərin özü üçün yaradıb?” Mələklərin belə düşünüb-düşünmədiyi barədə biz bilmirik, amma bir şeyi dəqiq deyə bilərik ki, sonda insanı yaratmaqla Tanrı yenə də seyrediciləri heyrətləndirdi.
Sonra Allah dedi: “Öz surətimizə və bənzərimizə görə insanı yaradaq. Qoy o, dənizdəki heyvanlara, göydəki quşlara, yerdəki heyvanlara, bütün yer üzünə və yerdə sürünən canlıların hamısına hökmranlıq etsin”. Allah insanı Öz surətində yaratdı, Allahın surətində yaratdı, onları kişi və qadın olaraq yaratdı. Yaradılış 1:26-27
Yəqin ki, düşünürsünüz: “Görəsən, Tanrı – Öz surətimizə və bənzərimizə görə insanı yaradaq – deyəndə kiminlə danışırdı?”
Tanrının surəti
Bibliya deyir ki, Rəbb insanı Allahın surətində yaratdı. İndi, bu o demək deyil ki, biz Allahın dublikatlarıyıq – bu aydın məsələdir. Heç birimiz hər şeyi bilməyimizlə, bütün qüdrətə malik olmağımızla və ya eyni zamanda hər yerdə mövcud olmağımızla öyünə bilmərik. Müqəddəs Kitab eləcə də demir ki, biz balaca allahlarıq. İnsan bir güzgü kimidir, o, qarşıda dayananın şəxsin surətini əks etdirir, özü isə həmin o şəxs deyil. İnsana baxanda görürsən ki, onunla Allah arasında çoxlu ümumi məqamlar var.
Hər şeydən əvvəl, Tanrı insanı yaradanda ona ağıl verdi. Sanki, Tanrı bizə öz zəkasından bir pay verib. Ağlımız olduğuna görə biz araşdıra bilirik, anlayıb nəyisə düzəldə bilirik. Bütün bu qabiliyyətlər Allahındır. Amma zəkamız olsa da, biz hər şeyi bilmirik. Doğrudan da, biz hamımız bu dünyaya biliksiz olaraq doğulmuşuq. Biliyə yiyələnmək üçün oxumaq, öyrənmək lazımdır.
Tanrı insanı yaradanda, ona emosiyalar verdi. Emosiya sözü pis mənada da işlənə bilər, amma onun yaxşı cəhəti də vardır. Hiss etmək qabiliyyəti insan varlığının çox vacib amilidir. Hisslər olmadan, sizin insanlara verdiyiniz cavab robotun cavabına bənzər bir cavab olardı – yəni, soyuq və hesablanmış. Emosiyası olmayan robotdan fərqli olaraq Müqəddəs Yazı deyir ki, Rəbbimiz şəfqətlə doludur; O nəzakətlidir; ədalətsizliyə O qəzəblidir. Tanrımız ürəksiz, nəvazişsiz olub sevmək və ya şəfqət göstərmək gücünə malik olmasaydı, bu çox qorxulu bir mənzərə olardı. Allah bizə hisslər verib, çünki Özünün də hissləri var.
Allah insana eləcə də iradə verdi. İnsanın qərar çıxarmaq qabiliyyətinə çox vaxt barmaqarası baxılır. Lakin nəyi isə seçmək və nəyə isə üstünlük vermək qabiliyyəti insanın qarşısında sayı-hesabı olmayan çeşidlər arasında öz seçimini etmək imkanını yaradır. Kimin isə xoşuna düyü gəlir, digərləri isə kartofa üstünlük verir. Səhər yeməyinə üzüm də seçə bilərsən, alma da, ya da portağal şirəsi götürə bilərsən. Seçimlərə məhdudiyyət yoxdur.
Bizi robotlardan fərqləndirən cəhətlərdən biri də elə seçmək qabiliyyətidir. Robotlar öz başına qərar çıxara bilməz – onlar yalnız proqramlarında yazılmış addımları ata bilərlər. İnsana isə iradə verilib ki, o, robot kimi yox, amma sərbəst şəkildə, Tanrının qayğısını və niyyətində insan üçün ən yaxşısı olduğunu dərk edərək Tanrının ardınca gedə bilsin.
Zəka, emosiyalar və iradə insanın Tanrının surətində yaradıldığına işarə edən amillərdir. Biz bunu təsdiqləyən digər sahələrə də nəzər sala bilərik, lakin gəlin hekayəmizi davam edək. Bibliya deyir ki, ...
Rəbb Allah yerin torpağından insanı düzəltdi və onun burnuna həyat nəfəsi üfürdü. Beləcə insan canlı varlıq oldu. Yaradılış 2:7
Həyat nəfəsi ifadəsi çox vaxt ruh ya da insanın qeyri-maddi hissəsi ilə əlaqələndirilir. Bu isə Allahın surətinin daha bir əksidir, çünki Tanrı Ruhdur. Öncə qeyd etdiyimiz kimi ruhları gözlə görmək mümkün deyil, çünki onların bədəni olmur. İnsana gəldikdə isə, Allah insan ruhuna cisimdən və sümüklərdən ibarət olan fiziki ev vermək qərarına gəldi – həmin ev isə yerin torpağından düzəldilmişdi. Ev, yəni bədən düzəldikdən sonra, eləcə öz yerində mükəmməl, lakin tamamilə cansız olaraq qalacaqdı. Bu vaxt Tanrı insanın daxilinə ruhu üfürdü ki, badən cana gəlsin. Yalnız Allah həyat verə bilər. Bu qabiliyyət nə mələklərdə var, nə də ki insanda. Biz yenə də görürük ki, Rəbbimiz bütün yaratdıqlarından seçilir – O, bunların hamısından böyükdür.
Köməkçi
Tanrının yaratdığı ilk və yeganə insanın adı Adəm idi. Adəm sözünün mənası “insan” deməkdir. Bundan sonra Tanrı qadını yaratdı.
Rəbb Allah yenə dedi: “İnsanın tək olması yaxşı deyil, Mən ona münasib olan bir köməkçi yaradacağam”. Yaradılış 2:18
O zaman Rəbb Allah insana dərin yuxu göndərdi və o yuxuya getdi. Onda Rəbb Allah onun qabırğasının birini götürdü və yerini ətlə örtdü. Rəbb Allah insandan götürdüyü qabırğadan qadını düzəltdi və onu insanın yanına gətirdi. Adəm və arvadı – ikisi də çılpaq idi, ancaq bundan utanmırdılar. Yaradılış 2:21-22, 25
Yuxarıda qeyd olunan Müqəddəs Yazının bu bir neçə bəndi meydana gərgin mübahisələr çıxarıb. Bəziləri bu parçanı oxuyub belə qənaətə gəliblər ki, guya Tanrı qadını yaradanda onu ikinci dərəcəli insan edib. Bu heç də belə deyil. Tanrı qadını kişinin yan tərəfindən götürdü ki, ona köməkçi olsun. Tanrı qadını kişinin topuğundan götürmədi ki, onun köləsi olsun. Adəm arvadına Həvva adını qoydu, onun mənası isə yaşamaq, həyat vermək deməkdir.
Kamil bağ
Tanrı Adəmlə Həvvanı xüsusi bir bağda yerləşdirdi. O bu bağı onlar üçün yaratmışdı. Bağ Eden bağı adlanırdı.
Sonra Rəbb Allah şərqdə yerləşən Edendə bir bağ saldı və düzəltdiyi insanı orada yerləşdirdi. Rəbb Allah torpaqda gözəl görünüşlü və yemək üçün şirin meyvəli cürbəcür ağaclar yetirdi. Yaradılış 2:8-9
Tanrının saldığı bağla dünyadakı heç bir bağ və heyvanat parkı müqayisə də edə bilmərik. O mükəmməl cənnət bağı idi – füsunkar təbiəti, büllur kimi təmiz suyu və içində cürbəcür balıqları, böyük çeşiddə heyvanları olan sözlə təsvir olunmaz dərəcədə gözəl bağ idi. Oranın havası da fərqli idi. Bibliya deyir ki. ...
Rəbb Allah yer üzünə hələ yağış göndərməmişdi... Amma yerdən su çıxırdı və bütün torpağı sulayırdı. Yaradılış 2:5-6
Edeni ağlımızda belə canlandırmaq istəsək bizə çətin gələr. Amma bir şey yəqindir ki, Tanrının yaradığı bağda Adəmlə Həvvaya həyat uğrunda mübarizə aparmaq lazım gəlmirdi. Bu bol nemətli bir bağ idi, insanların ehtiyacı olan hər şeyin tədarükünü Tanrı orada görmüşdü. Ora kamil bir aləm idi, necə deyirlər “gir yaşa”.
Xaliq-Sahib
Allah-tala Adəmlə Həvvadan Eden yaşamaq istəyib-istəmədikləri barədə soruşmadı – Tanrı insanlar üçün nəyin ən yaxşı olduğunu yaxşı bilirdi. Tanrı heç kim ilə məsləhətləşmədən hərəkət edə bilərdi, çünki O özü Xaliq olduğu kimi, eləcə də Sahib idi. (Yadınızdadır həmin o tayfadakı nümunə? Kanoenin avarını düzəldən elə həmin o avarın da yiyəsidir.)
Ya Rəbb, əzəmət, qüdrət, calal, zəfər və şöhrət Sənə məxsusdur, çünki göydə və yerdə olan hər şey Sənindir və Hökmdar olaraq hər şeydən ucasan . 1Salnamələr 29:11
Rəbbindir yer üzü və orada mövcud olanlar, dünya və orada yaşayanlar. Məzmur 24:1
Rəbb Allahdır, siz bunu bilin, O bizi yaradıb, biz Ona aidik, xalqıyıq... Məzmur 100:3
Tanrı mələkləri yaradıb ona görə də mələklər Ona məxsusdur. İnsanla da elədir. Rəbb Allah insanın Xaliqi olduğu üçün insan Ona məxsusdur. Necə ki mələklərə Tanrının xidmətçiləri olmaq vəzifəsi verilib, insana da Tanrı tərəfindən məsuliyyət ötürülüb ki, insan yer üzünün qeydinə qalsın.
Rəbb Allah insanı götürüb Eden bağına qoydu ki, oranı becərsin və saxlasın. Yaradılış 2:15
Kainat yaradıldıqca Müqəddəs kitab dönə-dönə deyir ki,...
Allah gördü ki, bu, yaxşıdır. Yaradılış 1:25
Bu kiçik ifadənin də öz dərin mənası var. Tanrı yaradanda, O doğrudan da hər şeyi yaxşı düzəltmişdi.
Allahın yolu kamildir, Rəbbin kəlamı safdır. Məzmur 18:30
Biz özümüz saf bir şey düzəldə bilmərik. Düzəltdiyimiz və ya hasil etdiyimiz yetərincə məqbul ola bilər, amma yenə də bunun öz nöqsanları olacaq. Allah isə yaradanda, O hər şeyi qüsursuz etmişdi.
Bibliya deyir ki, Tanrı Özü kamildir – ləkəsizdir. Həmin kamilliyin amillərini təsvir etmək üçün biz müqəddəs və saleh sözlərindən istifadə edirik.
Ordular Rəbbi müqəddəsdir, müqəddəsdir, müqəddəsdir! Yeşaya 6:3
Əməllərində ehtişamı, əzəməti görünür, salehliyi əbədi qalır. Məzmur 111:3
...Müqəddəs Allah salehliyi ilə Müqəddəsliyini göstərəcək. Yeşaya 5:16
Bibliyanı araşdırdıqca biz bu sözlərə daha dərin nəzər hələ salacağıq. Lakin indi isə, sadəcə yadımızda saxlayaq ki, Rəbbin kamil təbiətinə aid amilləri təsvir etmək üçün müqəddəs və saleh sözlərindən istifadə olunur.
Tanrının ali müqəddəsliyini şişirtmək mümkün deyil. Bütün hekayəmiz boyunca həmin amil diqqət mərkəzində olmalıdır. Onu nəzərdən qaçırmaq olmaz, çünki o parça olmada şəklimiz alınmaz – “puzzle” oyununda olduğu kimi. Kitabı oxuduqca bunu yadda saxlayın.
Kamillik Allahın xarakterində təməllərdən biridir. Allah kamil olduğu üçün yalnız O yaratdıqlarını kamil yarada bilərdi. Yaradılış dəyişildi, biz bunu bir qədər sonra görəcəyik, lakin başlanğıcda hər şey mükəmməl idi! Tanrı dedi ki, bu, yaxşıdır. Kamil idi.
Tanrı qeydinə qalandır
Tanrı bütün bitki və heyvan aləmində olanları ağ-qara da yarada bilərdi. Amma bunun əvəzinə O hər şeyə o qədər rəng və çalar verdi ki, adam heyrətə gəlir. Tanrı təkcə rəng icad etmədi, bu rəngi görmək üçün O, göz də yaratdı.
Allah-tala külli miqdarda dadlı yemək çeşidləri üçün də yer ayırmışdı. O elə edə bilərdi ki, bütün yeməklər balqabaq dadını versin! Bəlkə bəzilərini balqabaq qane edər, amma balqabaqdan xoşu gəlməyənləri də yəqin ki, hamımız tanıyırıq. Rəbb böyük çeşiddə ədviyyat yaratmaqla yanaşı sayı-hesabı olmayan yemək növlərində onların ətrini dadmaq üçün də bizə şərait yaratdı.
Allah gül-çiçəklərə xoş rayihə, təravətli ətir verməklə yanaşı onları iyləmək və fərqləndirmək üçün burun da bizə verdi. Hər şey iylənmiş yumurta qoxusunu verə bilərdi, amma Tanrının yaratdığı fərqli idi.
Tanrı bitki aləmini yaradanda bir neçə bitki növü ilə də kifayətlənə bilərdi. Belə baxsaq, doğurdanda, insanın ehtiyacını bununla ödəmək olardı. Amma Rəbbimiz həqiqətən də qeydimizə qalan Tanrıdır. Müqəddəs Kitab deyir ki, Tanrı ...
...zövq almağımız üçün bizə hər şeyi bol-bol verəndir. 1 Timoteyə 6:17
Təbiətdə bu qədər çeşid yaratmaq üçün Allahın hədsiz qüdrəti və qabiliyyəti vardır, amma bununla yanaşı Onun bu qüdrətində nəvaziş də var idi. O Özünü tanıdanda yaşadığımız dünyada qayğımıza qalan yaxşı Allah kimi tanıdır.
Tanrı Öz yaratdıqları ilə hələ də bəşəriyyəti heyrətə gətirir. Əsrlər boyunca, insan nəzərindən çox şey hələ də gizli qalıb, çünki biz baxıb, çox şeyi anlaya bilmirik. Amma, elektron mikroskoplar, nəhəng teleskoplar və digər texnologiyanı inkişaf etdirdikcə biz həmin o gizli qalan sahələrin bəzilərinə nəzər yetirə bilirik. Qarşımızda açılan yeniliklər isə, bizim üçün heç də darıxdırıcı görsənmir. Əksinə, yeni şeyləri aşkar etdikcə biz daha da valeh oluruq və heyrətləndikcə biz daha çox başa düşürük ki, öyrənəcək hələ çox şey var. Bunların hamısını isə əzəldən bəri Kül-İxtiyar Allahımız yaradıb.
Rəbb əzəmətlidir, bol həmdə layiqdir, Onun əzəməti insan ağlına sığmaz. Məzmur 145:3
Kainatın yaradılışı tamamlanmaq üzrə, Tanrı, altıncı gündə günəş batana qədər daha bir addım atacaqdı. Tanrı, kişi və qadını yaradacaqdı.
3 Kişi və Qadın
Göyləri yaradan Rəbb bircə olan Allahdır! O, dünyanı yaratdı, ona quruluş verdi, Rəbb dünyanı qarmaqarışıq yaratmadı, onu yaşamaq qurdu. O deyir: “Mən Rəbbəm, başqası yoxdur!” Yeşaya 45:18
Altıncı gün (davamı)
Altıncı gün heyvanların yaradılışı ilə başlamışdı. Bax burada hekayəmiz tamamilə yeni istiqamət alır. Bu ana qədər, Tanrı dünyanı məskunlaşma yeri olaraq hazırlayırdı. Yaradılış səhnəsini seyr edən mələklər yəqin ki, fikrə getmişdilər: “Görəsən, bu tamaşanın finalına Tanrı nə hazırlayıb? Bəlkə Tanrı dünyanı elə mələklərin özü üçün yaradıb?” Mələklərin belə düşünüb-düşünmədiyi barədə biz bilmirik, amma bir şeyi dəqiq deyə bilərik ki, sonda insanı yaratmaqla Tanrı yenə də seyrediciləri heyrətləndirdi.
Sonra Allah dedi: “Öz surətimizə və bənzərimizə görə insanı yaradaq. Qoy o, dənizdəki heyvanlara, göydəki quşlara, yerdəki heyvanlara, bütün yer üzünə və yerdə sürünən canlıların hamısına hökmranlıq etsin”. Allah insanı Öz surətində yaratdı, Allahın surətində yaratdı, onları kişi və qadın olaraq yaratdı. Yaradılış 1:26-27
Yəqin ki, düşünürsünüz: “Görəsən, Tanrı – Öz surətimizə və bənzərimizə görə insanı yaradaq – deyəndə kiminlə danışırdı?”
Tanrının surəti
Bibliya deyir ki, Rəbb insanı Allahın surətində yaratdı. İndi, bu o demək deyil ki, biz Allahın dublikatlarıyıq – bu aydın məsələdir. Heç birimiz hər şeyi bilməyimizlə, bütün qüdrətə malik olmağımızla və ya eyni zamanda hər yerdə mövcud olmağımızla öyünə bilmərik. Müqəddəs Kitab eləcə də demir ki, biz balaca allahlarıq. İnsan bir güzgü kimidir, o, qarşıda dayananın şəxsin surətini əks etdirir, özü isə həmin o şəxs deyil. İnsana baxanda görürsən ki, onunla Allah arasında çoxlu ümumi məqamlar var.
Hər şeydən əvvəl, Tanrı insanı yaradanda ona ağıl verdi. Sanki, Tanrı bizə öz zəkasından bir pay verib. Ağlımız olduğuna görə biz araşdıra bilirik, anlayıb nəyisə düzəldə bilirik. Bütün bu qabiliyyətlər Allahındır. Amma zəkamız olsa da, biz hər şeyi bilmirik. Doğrudan da, biz hamımız bu dünyaya biliksiz olaraq doğulmuşuq. Biliyə yiyələnmək üçün oxumaq, öyrənmək lazımdır.
Tanrı insanı yaradanda, ona emosiyalar verdi. Emosiya sözü pis mənada da işlənə bilər, amma onun yaxşı cəhəti də vardır. Hiss etmək qabiliyyəti insan varlığının çox vacib amilidir. Hisslər olmadan, sizin insanlara verdiyiniz cavab robotun cavabına bənzər bir cavab olardı – yəni, soyuq və hesablanmış. Emosiyası olmayan robotdan fərqli olaraq Müqəddəs Yazı deyir ki, Rəbbimiz şəfqətlə doludur; O nəzakətlidir; ədalətsizliyə O qəzəblidir. Tanrımız ürəksiz, nəvazişsiz olub sevmək və ya şəfqət göstərmək gücünə malik olmasaydı, bu çox qorxulu bir mənzərə olardı. Allah bizə hisslər verib, çünki Özünün də hissləri var.
Allah insana eləcə də iradə verdi. İnsanın qərar çıxarmaq qabiliyyətinə çox vaxt barmaqarası baxılır. Lakin nəyi isə seçmək və nəyə isə üstünlük vermək qabiliyyəti insanın qarşısında sayı-hesabı olmayan çeşidlər arasında öz seçimini etmək imkanını yaradır. Kimin isə xoşuna düyü gəlir, digərləri isə kartofa üstünlük verir. Səhər yeməyinə üzüm də seçə bilərsən, alma da, ya da portağal şirəsi götürə bilərsən. Seçimlərə məhdudiyyət yoxdur.
Bizi robotlardan fərqləndirən cəhətlərdən biri də elə seçmək qabiliyyətidir. Robotlar öz başına qərar çıxara bilməz – onlar yalnız proqramlarında yazılmış addımları ata bilərlər. İnsana isə iradə verilib ki, o, robot kimi yox, amma sərbəst şəkildə, Tanrının qayğısını və niyyətində insan üçün ən yaxşısı olduğunu dərk edərək Tanrının ardınca gedə bilsin.
Zəka, emosiyalar və iradə insanın Tanrının surətində yaradıldığına işarə edən amillərdir. Biz bunu təsdiqləyən digər sahələrə də nəzər sala bilərik, lakin gəlin hekayəmizi davam edək. Bibliya deyir ki, ...
Rəbb Allah yerin torpağından insanı düzəltdi və onun burnuna həyat nəfəsi üfürdü. Beləcə insan canlı varlıq oldu. Yaradılış 2:7
Həyat nəfəsi ifadəsi çox vaxt ruh ya da insanın qeyri-maddi hissəsi ilə əlaqələndirilir. Bu isə Allahın surətinin daha bir əksidir, çünki Tanrı Ruhdur. Öncə qeyd etdiyimiz kimi ruhları gözlə görmək mümkün deyil, çünki onların bədəni olmur. İnsana gəldikdə isə, Allah insan ruhuna cisimdən və sümüklərdən ibarət olan fiziki ev vermək qərarına gəldi – həmin ev isə yerin torpağından düzəldilmişdi. Ev, yəni bədən düzəldikdən sonra, eləcə öz yerində mükəmməl, lakin tamamilə cansız olaraq qalacaqdı. Bu vaxt Tanrı insanın daxilinə ruhu üfürdü ki, badən cana gəlsin. Yalnız Allah həyat verə bilər. Bu qabiliyyət nə mələklərdə var, nə də ki insanda. Biz yenə də görürük ki, Rəbbimiz bütün yaratdıqlarından seçilir – O, bunların hamısından böyükdür.
Köməkçi
Tanrının yaratdığı ilk və yeganə insanın adı Adəm idi. Adəm sözünün mənası “insan” deməkdir. Bundan sonra Tanrı qadını yaratdı.
Rəbb Allah yenə dedi: “İnsanın tək olması yaxşı deyil, Mən ona münasib olan bir köməkçi yaradacağam”. Yaradılış 2:18
O zaman Rəbb Allah insana dərin yuxu göndərdi və o yuxuya getdi. Onda Rəbb Allah onun qabırğasının birini götürdü və yerini ətlə örtdü. Rəbb Allah insandan götürdüyü qabırğadan qadını düzəltdi və onu insanın yanına gətirdi. Adəm və arvadı – ikisi də çılpaq idi, ancaq bundan utanmırdılar. Yaradılış 2:21-22, 25
Yuxarıda qeyd olunan Müqəddəs Yazının bu bir neçə bəndi meydana gərgin mübahisələr çıxarıb. Bəziləri bu parçanı oxuyub belə qənaətə gəliblər ki, guya Tanrı qadını yaradanda onu ikinci dərəcəli insan edib. Bu heç də belə deyil. Tanrı qadını kişinin yan tərəfindən götürdü ki, ona köməkçi olsun. Tanrı qadını kişinin topuğundan götürmədi ki, onun köləsi olsun. Adəm arvadına Həvva adını qoydu, onun mənası isə yaşamaq, həyat vermək deməkdir.
Kamil bağ
Tanrı Adəmlə Həvvanı xüsusi bir bağda yerləşdirdi. O bu bağı onlar üçün yaratmışdı. Bağ Eden bağı adlanırdı.
Sonra Rəbb Allah şərqdə yerləşən Edendə bir bağ saldı və düzəltdiyi insanı orada yerləşdirdi. Rəbb Allah torpaqda gözəl görünüşlü və yemək üçün şirin meyvəli cürbəcür ağaclar yetirdi. Yaradılış 2:8-9
Tanrının saldığı bağla dünyadakı heç bir bağ və heyvanat parkı müqayisə də edə bilmərik. O mükəmməl cənnət bağı idi – füsunkar təbiəti, büllur kimi təmiz suyu və içində cürbəcür balıqları, böyük çeşiddə heyvanları olan sözlə təsvir olunmaz dərəcədə gözəl bağ idi. Oranın havası da fərqli idi. Bibliya deyir ki. ...
Rəbb Allah yer üzünə hələ yağış göndərməmişdi... Amma yerdən su çıxırdı və bütün torpağı sulayırdı. Yaradılış 2:5-6
Edeni ağlımızda belə canlandırmaq istəsək bizə çətin gələr. Amma bir şey yəqindir ki, Tanrının yaradığı bağda Adəmlə Həvvaya həyat uğrunda mübarizə aparmaq lazım gəlmirdi. Bu bol nemətli bir bağ idi, insanların ehtiyacı olan hər şeyin tədarükünü Tanrı orada görmüşdü. Ora kamil bir aləm idi, necə deyirlər “gir yaşa”.
Xaliq-Sahib
Allah-tala Adəmlə Həvvadan Eden yaşamaq istəyib-istəmədikləri barədə soruşmadı – Tanrı insanlar üçün nəyin ən yaxşı olduğunu yaxşı bilirdi. Tanrı heç kim ilə məsləhətləşmədən hərəkət edə bilərdi, çünki O özü Xaliq olduğu kimi, eləcə də Sahib idi. (Yadınızdadır həmin o tayfadakı nümunə? Kanoenin avarını düzəldən elə həmin o avarın da yiyəsidir.)
Ya Rəbb, əzəmət, qüdrət, calal, zəfər və şöhrət Sənə məxsusdur, çünki göydə və yerdə olan hər şey Sənindir və Hökmdar olaraq hər şeydən ucasan . 1Salnamələr 29:11
Rəbbindir yer üzü və orada mövcud olanlar, dünya və orada yaşayanlar. Məzmur 24:1
Rəbb Allahdır, siz bunu bilin, O bizi yaradıb, biz Ona aidik, xalqıyıq... Məzmur 100:3
Tanrı mələkləri yaradıb ona görə də mələklər Ona məxsusdur. İnsanla da elədir. Rəbb Allah insanın Xaliqi olduğu üçün insan Ona məxsusdur. Necə ki mələklərə Tanrının xidmətçiləri olmaq vəzifəsi verilib, insana da Tanrı tərəfindən məsuliyyət ötürülüb ki, insan yer üzünün qeydinə qalsın.
Rəbb Allah insanı götürüb Eden bağına qoydu ki, oranı becərsin və saxlasın. Yaradılış 2:15
понедельник, мая 02, 2011
Слово Пастора - 1 мая, 2011 года - вечер
1 Кор. 13
Без этой любви нет верующего, без этой любви нет ученика, без этой любви нет призыва, нет цели, нет верного сердца. У меня могут разные дары, вера, но, если у меня нет любви, то это все пустой звук. Кому нужно такое христианство?
У этой любви долгое терпение и нежное сердце, она не ведет подсчеты, не превозносится, не мыслит зла, не раздражается. Она всему покрывает, всему верит, поэтому не может быть верующего без любви. Верующему нужна любовь, которая всему верит. Эта любовь всего надеется, все переносит. Пророчества прекратятся, языки умолкнут, не будет нужды в знании, но любовь никогда не прекратится.
В 11-ом стихе Павел пишет, что раньше он был младенцем, а потом стал мужем. Эта любовь из младенца делает зрелого человека. А взрослого человека любовь уподобляет Богу. Нам очень важно любить Бога, научиться любить себя и любить других. Нам важно, чтобы и люди Божьи любили нас. Важно и мне любить, и чтобы меня любили. Христос всегда говорит нам, что мы возлюбленные Божьи. Божья любовь приводит все в действие. Эта любовь радуется, она освобождает.
Рим. 13:8 – не оставайтесь должными никому ничем, кроме любви. Любовь наполняет нас верой. Бог призвал нас быть добрыми домостроителями и любить других, как Бог возлюбил нас. Это возможно благодаря Святому духу, который изливает эту любовь в наши сердца. Мы недостойны, но Бог говорит: «Я люблю вас». Так и мы. Мы растем в любви, она ведет нас, назидает, учит. Чтобы ни было, где бы вы ни были, пусть ваше сердце будет наполнено любовью. Не знанием, потому что знание надмевает, а любовь назидает. Даже не верой, потому что, если нет любви, все это ничто. Самое главное, чтобы любовь Божья наполняла нас.
«Пребывай в любви, чтобы тебе верить, - говорит Бог. – «Верь в эту любовь. Любовь все перенесет, у нее долгое терпение, она милосердна». Иногда мы спрашиваем: «Где же все благословения?» Они окружают нас и однажды изольются на нас, но для нас важно пребывать в любви. Не думайте о нужде, не беспокойтесь, не бойтесь, потому что Бог говорит: «Я с тобой, ты в самом центре Моего внимания». Когда есть нужда, говорите себе Слово Божье, слова веры, слова любви, слова благодати, назидайте себя в вере, и будут происходить удивительные вещи. Я был младенцем, а теперь расту. Я возмужал, любовь уподобляет меня Богу. Когда мы наполнены любовью Бога, мы подобны Ему. Тогда мы способны любить Его, продолжать в общении, мы общаемся с прощением, с милосердием, и Святой Дух готов явить себя, утешить нас, направить нас. Тогда мы переживаем совершенство.
Без этой любви нет верующего, без этой любви нет ученика, без этой любви нет призыва, нет цели, нет верного сердца. У меня могут разные дары, вера, но, если у меня нет любви, то это все пустой звук. Кому нужно такое христианство?
У этой любви долгое терпение и нежное сердце, она не ведет подсчеты, не превозносится, не мыслит зла, не раздражается. Она всему покрывает, всему верит, поэтому не может быть верующего без любви. Верующему нужна любовь, которая всему верит. Эта любовь всего надеется, все переносит. Пророчества прекратятся, языки умолкнут, не будет нужды в знании, но любовь никогда не прекратится.
В 11-ом стихе Павел пишет, что раньше он был младенцем, а потом стал мужем. Эта любовь из младенца делает зрелого человека. А взрослого человека любовь уподобляет Богу. Нам очень важно любить Бога, научиться любить себя и любить других. Нам важно, чтобы и люди Божьи любили нас. Важно и мне любить, и чтобы меня любили. Христос всегда говорит нам, что мы возлюбленные Божьи. Божья любовь приводит все в действие. Эта любовь радуется, она освобождает.
Рим. 13:8 – не оставайтесь должными никому ничем, кроме любви. Любовь наполняет нас верой. Бог призвал нас быть добрыми домостроителями и любить других, как Бог возлюбил нас. Это возможно благодаря Святому духу, который изливает эту любовь в наши сердца. Мы недостойны, но Бог говорит: «Я люблю вас». Так и мы. Мы растем в любви, она ведет нас, назидает, учит. Чтобы ни было, где бы вы ни были, пусть ваше сердце будет наполнено любовью. Не знанием, потому что знание надмевает, а любовь назидает. Даже не верой, потому что, если нет любви, все это ничто. Самое главное, чтобы любовь Божья наполняла нас.
«Пребывай в любви, чтобы тебе верить, - говорит Бог. – «Верь в эту любовь. Любовь все перенесет, у нее долгое терпение, она милосердна». Иногда мы спрашиваем: «Где же все благословения?» Они окружают нас и однажды изольются на нас, но для нас важно пребывать в любви. Не думайте о нужде, не беспокойтесь, не бойтесь, потому что Бог говорит: «Я с тобой, ты в самом центре Моего внимания». Когда есть нужда, говорите себе Слово Божье, слова веры, слова любви, слова благодати, назидайте себя в вере, и будут происходить удивительные вещи. Я был младенцем, а теперь расту. Я возмужал, любовь уподобляет меня Богу. Когда мы наполнены любовью Бога, мы подобны Ему. Тогда мы способны любить Его, продолжать в общении, мы общаемся с прощением, с милосердием, и Святой Дух готов явить себя, утешить нас, направить нас. Тогда мы переживаем совершенство.
воскресенье, мая 01, 2011
Слово Пастора - 1 мая, 2011 года - утро
Евр. 10:19 Итак, братия, имея дерзновение входить во святилище посредством Крови Иисуса Христа, путем новым и живым...
В нашей жизни есть Божья власть благословлять. Благословлять везде, куда бы мы ни шли, где бы ни были. Благословлять даже своих врагов. Он призвал нас в общение с Собой, чтобы мы были благословлены. Иисус Христос взял на Себя все грехи, все проклятия, чтобы мы получили благословения. И не только получили, но и передавали. Нам дана эта власть.
Мир, плоть и сатана хотят, чтобы человек отошел, чтобы его не было видно, чтобы мы были в стороне, чтобы то, что запланировал Бог для нас, не осуществилось. Если я на своем месте – в церкви, под Словом, в общении, если я поклоняюсь, молюсь – тогда есть благословение. У нас есть дерзновение входить во святилище посредством крови Иисуса Христа (Евр. 10). Он открыл для нас этот путь, Он отдал свою жизнь, чтобы мы были уверены, чтобы у нас была надежда, чтобы мы служили с верой. В нашей жизни очень важно, чтобы мы не отходили в сторону, не отделялись, потому что Господь сказал: «Войдите внутрь». Не оставайтесь снаружи.
У нас есть сила благословлять, есть сила принимать слабых, расти в благодати, в познании Господа. У нас есть сила в любую ситуацию приносить Иисуса Христа и провозглашать, что Он способен искупить любую ситуацию. 1) Не оставайтесь в стороне. 2) Приближайтесь, войдите внутрь. Приблизьтесь к Богу, и приблизится к вам (Иак. 4:8-10). И первое и второе очень важно для нас.
В Рим. 8 говорится, что есть духовный ум и плотской ум. Плотской ум смотрит на плоть, а духовный ищет горнего. Люди отходят потому, что думают о своем, о том, что им нужно. Но Библия говорит, что старающийся сохранить свою душу, потеряет ее. Господь говорит: «Ищи духовного, думай о духовном». Если мы плотские, тогда мы обижаемся, раздражаемся. Если я духовен, ищу духовного, тогда в моем разуме будет безусловная любовь, и я отдыхаю в совершенном мире. Совершенная любовь выше плотских знаний. Когда думаешь о духовном, тогда Дух работает. Тогда Он изливает Свою любовь в каждую часть моего ума: в эмоции, в волю, в мое сердце (Рим. 5). Это наполняет меня, и я пребываю в совершенном покое. И теперь я ищу возможности благословить, как благословлял Иисус.
В нашей жизни есть Божья власть благословлять. Благословлять везде, куда бы мы ни шли, где бы ни были. Благословлять даже своих врагов. Он призвал нас в общение с Собой, чтобы мы были благословлены. Иисус Христос взял на Себя все грехи, все проклятия, чтобы мы получили благословения. И не только получили, но и передавали. Нам дана эта власть.
Мир, плоть и сатана хотят, чтобы человек отошел, чтобы его не было видно, чтобы мы были в стороне, чтобы то, что запланировал Бог для нас, не осуществилось. Если я на своем месте – в церкви, под Словом, в общении, если я поклоняюсь, молюсь – тогда есть благословение. У нас есть дерзновение входить во святилище посредством крови Иисуса Христа (Евр. 10). Он открыл для нас этот путь, Он отдал свою жизнь, чтобы мы были уверены, чтобы у нас была надежда, чтобы мы служили с верой. В нашей жизни очень важно, чтобы мы не отходили в сторону, не отделялись, потому что Господь сказал: «Войдите внутрь». Не оставайтесь снаружи.
У нас есть сила благословлять, есть сила принимать слабых, расти в благодати, в познании Господа. У нас есть сила в любую ситуацию приносить Иисуса Христа и провозглашать, что Он способен искупить любую ситуацию. 1) Не оставайтесь в стороне. 2) Приближайтесь, войдите внутрь. Приблизьтесь к Богу, и приблизится к вам (Иак. 4:8-10). И первое и второе очень важно для нас.
В Рим. 8 говорится, что есть духовный ум и плотской ум. Плотской ум смотрит на плоть, а духовный ищет горнего. Люди отходят потому, что думают о своем, о том, что им нужно. Но Библия говорит, что старающийся сохранить свою душу, потеряет ее. Господь говорит: «Ищи духовного, думай о духовном». Если мы плотские, тогда мы обижаемся, раздражаемся. Если я духовен, ищу духовного, тогда в моем разуме будет безусловная любовь, и я отдыхаю в совершенном мире. Совершенная любовь выше плотских знаний. Когда думаешь о духовном, тогда Дух работает. Тогда Он изливает Свою любовь в каждую часть моего ума: в эмоции, в волю, в мое сердце (Рим. 5). Это наполняет меня, и я пребываю в совершенном покое. И теперь я ищу возможности благословить, как благословлял Иисус.
Слово Пастора - 1 мая, 2011 года - утро
Евр. 10:19 Итак, братия, имея дерзновение входить во святилище посредством Крови Иисуса Христа, путем новым и живым...
В нашей жизни есть Божья власть благословлять. Благословлять везде, куда бы мы ни шли, где бы ни были. Благословлять даже своих врагов. Он призвал нас в общение с Собой, чтобы мы были благословлены. Иисус Христос взял на Себя все грехи, все проклятия, чтобы мы получили благословения. И не только получили, но и передавали. Нам дана эта власть.
Мир, плоть и сатана хотят, чтобы человек отошел, чтобы его не было видно, чтобы мы были в стороне, чтобы то, что запланировал Бог для нас, не осуществилось. Если я на своем месте – в церкви, под Словом, в общении, если я поклоняюсь, молюсь – тогда есть благословение. У нас есть дерзновение входить во святилище посредством крови Иисуса Христа (Евр. 10). Он открыл для нас этот путь, Он отдал свою жизнь, чтобы мы были уверены, чтобы у нас была надежда, чтобы мы служили с верой. В нашей жизни очень важно, чтобы мы не отходили в сторону, не отделялись, потому что Господь сказал: «Войдите внутрь». Не оставайтесь снаружи.
У нас есть сила благословлять, есть сила принимать слабых, расти в благодати, в познании Господа. У нас есть сила в любую ситуацию приносить Иисуса Христа и провозглашать, что Он способен искупить любую ситуацию. 1) Не оставайтесь в стороне. 2) Приближайтесь, войдите внутрь. Приблизьтесь к Богу, и приблизится к вам (Иак. 4:8-10). И первое и второе очень важно для нас.
В Рим. 8 говорится, что есть духовный ум и плотской ум. Плотской ум смотрит на плоть, а духовный ищет горнего. Люди отходят потому, что думают о своем, о том, что им нужно. Но Библия говорит, что старающийся сохранить свою душу, потеряет ее. Господь говорит: «Ищи духовного, думай о духовном». Если мы плотские, тогда мы обижаемся, раздражаемся. Если я духовен, ищу духовного, тогда в моем разуме будет безусловная любовь, и я отдыхаю в совершенном мире. Совершенная любовь выше плотских знаний. Когда думаешь о духовном, тогда Дух работает. Тогда Он изливает Свою любовь в каждую часть моего ума: в эмоции, в волю, в мое сердце (Рим. 5). Это наполняет меня, и я пребываю в совершенном покое. И теперь я ищу возможности благословить, как благословлял Иисус.
В нашей жизни есть Божья власть благословлять. Благословлять везде, куда бы мы ни шли, где бы ни были. Благословлять даже своих врагов. Он призвал нас в общение с Собой, чтобы мы были благословлены. Иисус Христос взял на Себя все грехи, все проклятия, чтобы мы получили благословения. И не только получили, но и передавали. Нам дана эта власть.
Мир, плоть и сатана хотят, чтобы человек отошел, чтобы его не было видно, чтобы мы были в стороне, чтобы то, что запланировал Бог для нас, не осуществилось. Если я на своем месте – в церкви, под Словом, в общении, если я поклоняюсь, молюсь – тогда есть благословение. У нас есть дерзновение входить во святилище посредством крови Иисуса Христа (Евр. 10). Он открыл для нас этот путь, Он отдал свою жизнь, чтобы мы были уверены, чтобы у нас была надежда, чтобы мы служили с верой. В нашей жизни очень важно, чтобы мы не отходили в сторону, не отделялись, потому что Господь сказал: «Войдите внутрь». Не оставайтесь снаружи.
У нас есть сила благословлять, есть сила принимать слабых, расти в благодати, в познании Господа. У нас есть сила в любую ситуацию приносить Иисуса Христа и провозглашать, что Он способен искупить любую ситуацию. 1) Не оставайтесь в стороне. 2) Приближайтесь, войдите внутрь. Приблизьтесь к Богу, и приблизится к вам (Иак. 4:8-10). И первое и второе очень важно для нас.
В Рим. 8 говорится, что есть духовный ум и плотской ум. Плотской ум смотрит на плоть, а духовный ищет горнего. Люди отходят потому, что думают о своем, о том, что им нужно. Но Библия говорит, что старающийся сохранить свою душу, потеряет ее. Господь говорит: «Ищи духовного, думай о духовном». Если мы плотские, тогда мы обижаемся, раздражаемся. Если я духовен, ищу духовного, тогда в моем разуме будет безусловная любовь, и я отдыхаю в совершенном мире. Совершенная любовь выше плотских знаний. Когда думаешь о духовном, тогда Дух работает. Тогда Он изливает Свою любовь в каждую часть моего ума: в эмоции, в волю, в мое сердце (Рим. 5). Это наполняет меня, и я пребываю в совершенном покое. И теперь я ищу возможности благословить, как благословлял Иисус.
Подписаться на:
Сообщения (Atom)
